Povijest istraživanja


Pogledajmo malo nedavnu prošlost odnosa ljudi i mikroorganizama. Godine 1676. ljudsko oko po prvi put vidi mikroorganizme i to je oko Antonie van Leeuwenhoeka, nizozemskog zaljubljenika u optiku i izumitelja mikroskopa, što mu je priskrbilo titulu ‘oca mikrobiologije’. Značajniji pomak u mikrobiologiji događa se 1862. godine kada Louis Pasteur povezuje kvarenje hrane s izlaganjem hrane mikroorganizmima u zraku. Početkom dvadesetog stoljeća Robert Koch pak zaključuje kako su mikroorganizmi uzrok zaraznih bolesti. I prije se znalo kako se zarazne bolesti prenose sa zaraženog na nezaraženog čovjeka no Koch je prvi shvatio da su mikroorganizmi odgovorni za taj proces. Uzročno posljedičnu vezu mikroorganizama i bolesti, Koch dokazuje tzv. Kochovim postulatima – izolacija i uzgoj mikroorganizma iz zaražene jedinke te izazivanje iste bolesti u druge jedinke davanjem izoliranog uzročnika. Dvadesetak godina kasnije, 1928. godine Alexander Fleming slučajno otkriva prvi antibiotik – penicilin, što je jedno od najvažnijih otkrića u farmaciji i medicini, odnosno ljudskoj povijesti uopće. Otkriće kojim je nepovratno izmijenjen način života ljudske vrste.

No, nasuprot konceptu antibiotika (anti – nasuprot; bios – život) stvoren je koncept probiotika. Zanimljivo, koncept probiotika nastao je davno prije otkrića modernih antibiotika, a svakako znatno prije nego što smo otkrili puni opseg značajnosti mikrobioma.